Don't Believe It, Macedonians Aren't Bulgarian

По повод скандалозните, игнорантски тврдења објавени на 12 мај во „Њујорк тајмс“, за тоа дека Македонците се со бугарско потекло, Стефан Н. Стојанов уште истиот ден испраќа реакција до уредникот на весникот. Во својата реакција Стојанов аргументирано ги негира ваквите тврдења, посочувајќи дека Македонците се посебен народ, кој влече корени уште од антиката. Реакцијата на Стојанов, насловена „Не верувајте, Македонците не се Бугари“ (Don't Believe It, Macedonians Aren't Bulgarian), е објавена во весникот на 29 мај 1993 година. 

To the Editor:

A May 12 report that President Clinton was considering sending United States troops to Macedonia states: "Macedonia is home to about 2 million people; about a third are of Muslim Albanian descent and most of the rest are of Bulgarian origin." The majority of the population of Macedonia (67 percent) is ethnic Macedonians, not Bulgarians.

The Balkans, including Bulgaria and Macedonia were settled by Slavic tribes in the sixth century. Turkic Bulgars arrived in the seventh century, merged with the Slavs and became Christians by the ninth century. The Slavic tribes that settled in Macedonia merged with the native inhabitants, who were descendants of Alexander the Great. In the 10th century, Czar Samuel, from his royal court in the Prespa region of Macedonia, had several victories over Byantines, thus creating a kingdom from the Adriatic to the Black Sea, from the Danube River to the Aegean Sea.

According to the British historian R. G. D. Laffan, writing in "The Serbs" in 1917, when the Bulgarians foresaw the collapse of the Ottoman Empire in 1877, they carried out intensive propaganda, whose purpose was that "Macedonia must be shown to be Bulgarian in race, language, and sympathy." Even today, the Bulgarian Government is working hard to turn all Macedonians into Bulgarians, as it did during World War II.

"Fodor's 90 Yugoslavia" points out: "even certain physical characteristics seem to have withstood the traumas of history; compare the profiles, especially of some of the younger Macedonians, with classical busts of their forefathers in antiquity." STEPHAN N. STOYANOFF Worcester, Mass., May 12, 1993

Превод на македонски:

До уредникот:

Во репортажа од 12 мај, за тоа дека претседателот Клинтон размислува за испраќање трупи на Обединетите Нации во Македонија се тврди: „Македонија е дом на околу два милиони луѓе, околу една третина од нив се со муслиманско албанско потекло, а остатокот се со бугарско потекло.“ Мнозинството од населението на Македонија (67 проценти) се етнички Македонци, не Бугари.

Балканот, вклучително Бугарија и Македонија, во шестиот век беа населени од словенски племиња. Турките Бугари пристигнаа во седмиот век, мешајќи се со Словените и прифаќајќи го христијанството во деветтиот век. Словенските племиња кои ја населија Македонија се измешаа со домородното население, кои беа потомци на Александар Велики. Во десеттиот век, Цар Самуил, од неговиот кралски дворец во Преспа, регион во Македонија, имаше неколку победи над Византијците, на тој начин создавајќи кралство од Јадранот до Црното Море, од реката Дунав до Егејското Море.

Според тврдења на британскиот историчар Р.Г.Д. Лафан, напишани во „Србите“ од 1917 година, кога Бугарија го предвидува распаѓањето на Отоманската Империја во 1877, се испраќа интензивна пропаганда, со цел „Македонија мора да се прикаже како бугарска во раса, јазик и симпатии.“ Дури и денес Бугарската Влада работи силно да ги преобрати Македонците во Бугари, како што го направи тоа за време на Втората светска војна.

„Фодорс 90 Југославија“* посочува: „дури и некои физички карактеристики се чини дека одолеале на траумите од историјата, споредете ги профилите, особено на некои од најмладите Македонци, со класичните бисти на нивните прататковци во античноста.“ Стефан Н. Стојанов, Ворчестер, Масачусетс, 12 мај 1993.

*се работи за книга.

Три презимиња за Никола Попстефанија

Дописникот на „Њујорк Тајмс“, Ц.И. Салцбергер на 6 јули 1941 година пренесува сведоштво како бугарските и српските окупатори ги менувале презимињата на Македонците. Некој Македонец од Гостивар му рекол:

„Јас сум роден како Никола Попстефанија. Тоа беше под турска власт. Дојдоа Бугарите и јас бев принуден да го сменам моето име во Никола Попстефаноф. Дојдоа Србите, па јас бев преименуван во Никола Попстефановиќ. Никој од нас не обрнува многу внимание на тоа, сѐ дур имаме мир.“

Новинарот на крај коментира дека, во пресрет на новата бугарска фашистичка окупација на „крвавата земја“ (Македонија), човеков повторно ќе мора да си го смени презимето.

Преземено од: Macedonia : a True Endless Story ...

I remember a Macedonian peasant of Gostivar once saying: "When I was born I was named Nikola Popstefanija. That was under the Turks. Then the Bulgars came and I was forced to change my name to Nikola Popstefanoff. Then the Serbs came and I was named Nikola Popstefanovich. None of us cares much what happens here if we can only have peace." Once more Nikola will gave to change his name and once more Macedonia is being made to live up to its title of "bloody land."

The New York Times, 6 July 1941

Fish in the water

By Salman Rashid

The writer is author of Jhelum: City of the Vitasta (Sang-e-Meel, 2005)
salman.rashid@tribune.com.pk

When Alexander’s General Krateros started off with the ten thousand-strong contingent of aging veterans back for Macedonia, he had parted from his commander at Patala (Hyderabad).

Three hundred and fifty kilometres northwest of Patala and some two weeks after the contingent of aging veterans bid farewell to Alexander, to head for Macedonia in the year 325 BCE, blasé veterans from years of hard travelling and even harder fighting, would have looked up in awe. There, spread out in front, was a large irregular splash of green, offsetting the bleak ochre of the mountains in the background.

As they neared, birdsong bursting out of the thickets would have been more than welcoming. Nearer still, the tinkle of rushing waters would have soothed the tired marchers. But Krateros would not have tarried long here for he had the Moola Pass to negotiate to the Baloch uplands before he could reach Alexandria in Arachosia (Kandahar). Neither Krateros nor any of his veterans left behind a record of what they saw and how they felt upon reaching this lovely oasis. Nor, too, did they tell us what it was called. But one thing that cannot be denied is that this army would have passed through Chhattal Shah, for there was no other way of ascending the Moola if you came from the low country of Sindh.

I followed up on Krateros over two thousand years later. Though my primary desire was to see what Krateros had seen all those years ago, we were also going to investigate the fish that no one could eat. Wali Mohammad, my friend from Shahdadkot, had told the tale: The fish were sacred of the saint Chhatal Shah Noorani and if you ate them, they came squirming out from the back end the next morning. Since everyone was afraid of this embarrassing development, they were not molested and the fish were completely tame and actually came into one’s hands, he said.

A vegetarian of sorts, I have never been able to resist fish and I thought this was a fish-eater’s paradise. The little stream was teeming with fish. And no ordinary rubbish, but mahasher fish. I do not know which family this fish belongs to, but whether from the Haro in the Potohar or from the Hub River or here at Chhattal Shah, there are few better fish to eat.

The stream led up to a large circular natural reservoir that was fed by a number of underground springs. The water was sparkling clear and abounding with more mahasher. Only their size was much larger than the ones we had seen in the stream. My mouth watered and as I went to the water’s edge to get lunch, the fish slithered away.

I ragged my friend about the lousy story. I carried on as we sat down in the dappled shade of banyan and pipal trees to await the cup of tea the keeper of the shrine offered us. I was still ranting when tea arrived. The elderly keeper listened to me raving on and on. How could fish emerge from the eater’s sphincter I asked him.

What this wise old man said knocked me over. “Saeen, if there had been no story, these wild hill people would have eaten off these fish. This would have been a dead stream.” Then he told me to go back to the water and see how the fish glistened as they swam about in the dappled light.

I went back to the rill and sat by its side. The cavorting fish did indeed flash different colours: Iridescent green, orange and blue. As I sat there contemplating this beauty, it suddenly dawned upon me that the fish story was no foolish quasi-religious rubbish. This was one of the earliest; perhaps even the earliest, conservation programmes that have been in force for centuries.

Published in The Express Tribune, June 21st, 2011.

Што пишуваше „New York Times“ за Македонија во 1895 година?

„Македонија, земјата на три реки, Вардар, Струма и Бистрица, е обрабена со возвишени планини, од кои најпознати или највисоки се Олимп, Шар Планина и Родопите – високи меѓу 8.000 и 9.000 стапки над нивото на морето. Таа е меѓу најживописните земји од Европа…“ – вели авторот на текстот „Непозната Македонија“ објавен на 3 ноември 1895 година во весникот „The New York Times“.

Во статијата „Непозната Македонија“, опишувајќи ја земјата како една од најживописните земји на Европа и се уште неоформена како држава, авторот релативно прецизно ги дава географските граници на земјата, сместувајќи ја територијата на Македонија меѓу планините Олимп, Шара и Родопите.

Иако авторот е збунет од т.н. „Кинеска загатка“, која пропагандите кои делуваат во тоа време ја наметнуваат во однос на припадноста на населението на територијата на Македонија, од текстот е видливо, дека според тогашните географски карти тој му дава предност на славјанскиот народ (македонскиот народ), доколку го издвоиме турскиот како носител на власта, а дури потоа на грчкиот и арабанашкиот етникум, чии имиња повремено се појавуваат на тогашните карти во зависност од тоа кој ги изработил, пишува блогот кој се занимава со македонски мистерии.

Со поетски речник, авторот ја прикажува Македонија како неодоливо привлечна, но дива и опасна земја, земја на авантури, во која во одредени делови, Европејците немаат стапнато скоро еден милениум. Во текстот „Непозната Македонија“, кој го објавува „The New York Times“ во 1895 година, авторот меѓу другото ќе напише дека:

„Македонија e практично непознатa за пошироката јавност како голема неоформена територија во која некогаш живееле трите сестри Граи кои му помогнале на Персеј да ја избегне смртта. Дури и добро информиран политичар кој може да си избере пат низ Централна Африка е често неспособен да ја каже разликата помеѓу Помаците и Цинцарите (Власите н.з.), помеѓу Јуруците и Арнаутите, или да каже дали тие се овошје, алатка или луѓе.

Не само што географијата на земјата е многу комплицирана и недоволно проучена, гледаме дека речиси секој округ, река, езеро и град се познати по најмалку две целосно различни имиња, едно турско и друго славјанско, грчко или албанско – од кои две повремено се исфрлени од некои мапи кои ние ги поседуваме, тука етнографијата е повеќе збунувачка од Кинеска загатка, и не постои маж или жена кои можат да понудат решение на проблемот на начин кој ќе ги задоволи народите од Источна Европа.

И покрај железничката мрежа од околу 600 милји, комуникацијата со внатрешноста не е само примитивна и тешка, туку многу опасна. Практично е невозможно да посетите било кој од оддалечените и многу од главните области без придружба на турски заптии, а понекогаш дури и на неколку Арнаути убијци, како мерка на претпазливост. Постојат места во Македонија – особено помеѓу реката Вардар, од една страна, и Дрина и Морава од друга страна – кои не биле посетени од Европејците уште од деновите кога воинствениот Самоил бил цар, околу 900-тите година.

Македонија, земјата на три реки, Вардар, Струма и Бистрица, е обрабена со возвишени планини, од кои најпознати или највисоки се Олимп, Шар Планина и Родопите – високи меѓу 8.000 и 9.000 стапки над нивото на морето. Таа е меѓу најживописните земји од Европа, богата со прекрасни шуми кои се искачуваат по ридовите, декорирани со реки и скриени острови; дивите планински сцени, прекрасните водопади и мирните езерски површини – соодветен амбиент за скапоцените камења од смарагдните островчиња, длабоките клисури, вртоглавите планински патеки, насмеаните рамнини и напуштени предели, кои треба да докажат една неодолива привлечност за патникот, кому опасноста и авантурата му претставуваат вистинско задоволство“.

„Современиот Преглед“ на Македонија од XIX век претставува вистински туристички водич кој ги претставува убавините на земјата, но истовремено ни ги прикажува не само границите на земјата, туку посредно и на сите контраверзи кои се појавуваат како последица на бугарската, српската и грчката пропаганда во тој период.

Извор: Калимеро

Очите на сите во Европа се свртени кон Балканот

Погледите на премиерот Балфур оспорени—Опасност од вклучувањето на Бугарија во македонското востание—Непопоуларноста на принц Фердинанд—Аспирациите на Русија—Завршување на парламентарната сесија—Казнувањето на Арнолд Вајт поради непочитување на судот.

Специјална телеграма до Њујорк тајмс (1903 г.)

ЛОНДОН, 15 август—Парламентарната сесија заврши вчера, и остатокот од членовите што останаа присутни до крајот сега се распрснаа среќни како група ученици на летен распуст. Иако она врз што работеа оваа недела беше помалку возбудливо од обично, откако фискалната контроверза почна да ги бранува страстите и заради која се водеа жестоки дискусии, некои мошне важни работи беа разгледани. 

Убиството на рускиот конзул во Битола, заедно со крвавите судрувања помеѓу Турците и востаничките чети, го сконцентрира вниманието на цела Европа кон Балканот, за кое што премиерот Балфур на прашање од г-дин Брајс призна дека ситуацијата е таква што го оправдува стравот на сите што сакаат одржување на мирот во југо-источна Европа. Г-дин Балфур за виновни околу нарушувањето на мирот ги посочи оние што востанале против турската власт, но луѓето што имаат лично познавање на локалните услови го оспоруваат ваквиот негов став. 

Јас вчера разговарав со еден стар пријател којшто тукушто се врати од Македонија и Бугарија, каде што лично ја истражувал ситуацијата. Тој ме увери дека одговорноста за неодминливата револуција не лежи кај востаниците, туку кај турската власт, при што емпатично изјави: „Нема да има мир сè додека Турчинот останува во Европа“.

ПРОПАСТ НА ПЛАНИРАНИТЕ РЕФОРМИ

Дури и г-дин Балфур признава дека ветувањата на Русија и Австрија за остварување на предложените реформи се покажаа како илузорни. Турското лошо владеење навистина се чини неспособно за реформи, затоа потиснатите од Султанот христијани прават очајни напори да го отфрлат јаремот на Исламот. Сомнително е дали Бугарија може да се спречи да се вклучи во македонското востание. Во секој случај би било невозможно таа да се задржи при можен масакр на христијаните од страна на Турците во Македонија. Бугарската влада на ситуацијата гледа со најголема загриженост, додека принцот Фердинанд, за којшто честа не зависи од опасностите, го следи развојот од соодветна далечина. Тој придонесе да биде објавено дека неговото отсуство од Бугарија е заради неговиот страв да не биде на никој начин вмешан со македонските нереди, и дека денеска ќе се врати во Софија, но сите се скептични околу неговото враќање, и луѓето претпочитаат да почекаат додека навистина се врати во главниот град пред да му веруваат на неговите уверувања.

Нема сомнеж дека нај непопуларниот човек во Бугарија е принцот Фердинанд, којшто е исто така, и генерлно нај презрен меѓу сите други европски владетели. Луѓето ги немаат заборавено околностите во кои Фердинанд беше откриен. Тие се сеќаваат како се случи тоа кога три бугарски пратеници со намера да најдат принц за Бугарија беа испратени да ги интервјуираат помладите синови на кралските куќи, при што на еден од пратениците, г-динот Калчев пиел пиво во кафетеријата на циркузот Ронанчер во Виена му пришол некој странец и му рекол: „Разбрав дека барате принц. Јас имам еден токму за вас.“ Тоа бил еден од емисарите на Фердинанд, и веќе следниот ден Калчев му бил претставен на Фердинанд, на којшто не му требало многу притисок за да го прифати принцувањето.

„КАФАНСКИ“ ПРИНЦ

Генералот Буланжер имал дуел со противник којшто го нарекол „кафански Сент-Арно“, но овде, ако воопшто постоел некој таков, имаме кафански принц, чијашто гордост и самопочит беа недоволни да го одвратат среде кафана да се граба за трон. Неговата вмешаност во одвратното убиство на Стамболов и прекршувањето на неговите заклетви во врска со религијата во која треба да се воспитува неговиот син Борис на неговото име закачија неизбришлива стигма. Сепак до сега тој умешно ја игра својата улога. Се гордее дека е роден глумец, и сега се пренесува дека една од неговите омилени реченици откако ќе заврши средбата со некој е „Си отиде уште еден што го зафркнав“.

По отстранувањето на Бизмарк, Фердинанд побарал средба со големиот човек и побарал од него совет каква политика треба да води. Бизмарк му одговорил: „Покажа дека можеш да пловиш: не се обидувај да пливаш наспроти струјата. Твоите најсилни сојузници се времето и навиката. Ако не ги предизвикуваш твоите непријатели тие не можат многу да ти наштетат. По некое време луѓето ќе се навикнат да те гледаат на тронот.“

По средбата Фердинанд и се извинил на принцезата Бизмарк за нарушување на приватноста на нејзиниот сопруг, но објаснил дека бил нестрплив да се посоветува со таков славен државник затоа што „Јас многу сакам да владеам“. Во моментов тој го става во пракса советот на Бизмарк со тоа што не плива наспроти потокот. Ако би се спротивставил на големото револуционерно движење во Бугарија против Турција, под претпоставка да избие такво, тој несомнено би бил тргнат настрана. Но ако, од друга страна, таквото револуционерно движење би било благонаклоно гледано од страна на Русија, а тој би го поддржал, така би можел да си го задржи тронот.

Во меѓувреме политичките игри никогаш не престануваат и Русија неуморно бара да се здобие со предност од турските срамови. Руската примарна цел е Константинопол, кадешто таа сака да биде доминантна, за да го претвори Црното море во руско езеро. За нејзината цел би било доволно кога Султанот би и дозволил да изгради тврдина на Дарданелите под Константинопол, за коешто Бизмарк сметал дека Султанот може да го одобри ако би се здобил со исполнување на задоволувачки услови. Германија не би протестирала, и Австрија би се согласила, под претпоставка дека меѓу другите предности таа би се здобила со упориште во Солун. Ваквите размисли се секогаш присутни во умовите на тие што ја диктираат политиката во Русија и Австрија, за кои народите на Балканските држави се обични пиони на дипломатската шаховска табла.

Г-дин Балфур вчера пред распуштањето на долниот дом на парламентот ги повтори неговите платонски желби за олеснување на положбата на Македонците, и неговите чувства најдоа ехо во говорот на кралот по повод крајот на парламентарната сесија, којшто за чудо не беше прочитан пред парламентарците од долниот дом. Вообичаена практика е говорот на неговото Величество да се прочита од тронот, но овој пат копија од говорот не му беше предадена на претседателот, којшто зарди тоа ги замоли пратениците да го сметаат како прочитан. Тогаш пратениците поздравувајќи се со претседателот го напуштија парламентот. Така заврши оваа историска сесија.

ОСУДЕНИОТ ГОСПОДИН БАЛФУР

Успешните обиди на премиерот Балфур да ја спречи дискусијата околу фискалната политика на Велика Британија во долниот дом на парламентот повторно предизвика лути протести оваа недела, лордот Хју Сесил, страсно побелен, ја осуди постапката на премиерот, додека Винстон Черчил, со разгорени образи, го обвини г-дин Балфур за „замолчување“ на парламентот.

Еден опозициски орган го опишува однесувањето на г-дин Балфур како „непочитување на парламентот“, алудирајќи на непочитување на судот за што Арнолд Вајт беше осуден оваа недела во врска со судската постапка против Витакер Рајт. Г-дин Вајт, којшто е неуморен во неговите напори да осигури криминална постапка против Витакер Рајт, објави статија силно протестирајќи против неговото ослободување со кауција кога беше обвинет пред судот во Гилдхол пред некој ден. Во врска со оваа статија г-дин Вајт беше повикан да се појави пред врховниот судија и му беше наложено да плати казна од 100 фунти или за непочитувањето на судот да отслужи затвор. Тој избра затворање, и веднаш беше одведен во затворот Брикстон, во кој беше ставен во истата ќелија во која претходно беше затворен Рајт. Беше ослободен вчера, Дејли хроникл отвори фонд за исплата на казната како награда за неговите јавни услуги во врска со постапката против Витакер Рајт.

Г-дин Вајт од принцип одби сам да ја плати казната или да им дозволи на неговите пријатели да го направат тоа за него. Неговите принципи исто така му забранија да прима храна од надвор, коешто е дозволено во случаи на затворени луѓе за непочитување. Изразувајќи го своето мислење во статии посветени на поморските работи во кои напиша дека затворската казна е подобра отколку служењето во сина морнарска униформа тој на ваков начин си ја искористи можноста неговото мислење да го тестира преку практично искуство.

Судската постапка во случајот на Рајт ќе продолжи овој месец, но судењето нема да се одржи до завршувањето на подолгиот судски одмор, којшто започна оваа недела и трае до октомври.

ДА СЕ ПРОГОНУВА РАЈТ

Јас бев присутен на последната седница на судот за жалби, кога се донесоа две важни одлуки што им зададоа дополнителни удари на трговските синдикати. Еден од вмешаните адвокати, Руфус Ајзакс, К.Ц., којшто седеше директно пред мене, ќе ја води постапката за гонење на Рајт. Г-дин Ајзакс е еден од најбрилијантните англиски адвокати, и мошне брзо постигна слава. Неговата сила лежи во трговските постапки, тешко дека постои некој прво-класен случај во којшто тој не е вклучен. Иако е млад за адвокат, бидејќи тој сеуште нема 45 годишна возраст, тој е веќе на врвот на својата професија.

Ретко се појавува сведок којшто може да ги издржи испитувањата на г-дин Ајзакс. Еден од ретките случаи кога тој се сретна со посилен противник беше кога пред извесно време се соочи со Артур, братот на г-дин Чемберлен. Артур Чемберлен е замешан во трговски зделки во Бирмингем, кадешто тој е многу успешен. Тој покрена судска постапка за клевета против весник и г-дин Ајзакс беше бранителот, но и покрај сета негова способност тој не можеше да го победи Артур Чемберлен, којшто триумфираше во овој дуел. Артур Чемберлен меѓу луѓето што ги познаваат двајцата се смета за уште поталентиран од неговиот попознат брат, на чијашто политика за преференцијални тарифи патем тој силно и се спротивставува. Така и во фамилијата на Чемберлен има разлики по ова горливо прашање. 

Г-дин Ајзакс бара да биде избран за претставник на Либералите во Рединг, кадешто има одлични шанси за успех. Тој ќе биде мошне значаен дел од долниот дом на парламентот, каде што веќе има голем број на славни адвокати.

СУДОВИТЕ ЗА ПРАВДА ЗАТВОРЕНИ 

Кралските судови за правда се сега затворени. Судиите, како и членовите на парламентот се далеку од Лондон, и вообичаено вревливите адвокатски места се сега напуштени. Храмот кој што во поголемиот дел од годината е полн со адвокати, „господата со долгите руби“ како што сакаше да ги нарекува Дизраели, наликува на градот на мртвите. Во неговите лавиринти од судници и сокаци човек сретнува по некој полицаец, чие што чекорење одекнува низ празните простори, или неколку американски туристи, чиишто литературни асоцијации ги привлекуваат кон манастирската осаменост на овој дел од стариот Лондон. 

Но за оние што го сакаат Храмот секогаш е преполн со шарм. Неговата фонтана сè уште истура вода под освежувачката сенка на зелените дрвја, и стиховите на латински на стариот сончев часовник сè уште го опоменуваат патникот-намерник за тоа дека „Часовите истекуваат и се редат на нашата сметка“.

Њујорк тајмс

Објавено на 16 август, 1903 г.

Превод: Гоце Панговски

Македонска Ризница, број 29

Turk Assassinates a Russian Consul

TURK ASSASSINATES A RUSSIAN CONSUL;

Resents Reprimand for Failing to Salute Official.

Macedonian Insurgents' Position Strengthened -- Peace or War Seems to Depend on Prince Ferdinand of Bulgaria.

The New York Times

August 9, 1903, Sunday

Page 1,

VIENNA, Aug. 8 -- A dispatch from Salonica says M. Rostkovski, the Russian Consul at Monastir, has been shot and killed by a Turkish gendarme whom the Consul reproved for failure to salute him...

...It is thought here there the position of the Macedonians has been greatly strengthened by the simultaneous disturbances In Armenia, as It Is considered that the latter movement is more likely to attract sympathy from Europe and lead to a consideration of the whole situation in the Turkish Empire...

Did Alexander die from drink?

DID ALEXANDER THE GREAT DIE FROM DRINK?

I have heard that Lord Eldon, who died at the age of 87, and who certainly suffered neither "downfall" nor "ruin," was accustomed to drink a bottle of port wine after his dinner every day, except on Sundays, when his brother, Lord Stowell, dined with him, and they each drank two.

The New York Times

Turks rout Macedonians

TURKS ROUT MACEDONIANS.

Sanguinary Battle Near Uskub Reported Revolutionists Cut to Pieces.

VIENNA, Aug, 15.—Local newspapers publish reports of a sanguinary fight between two battalions of Turkish infantry under the command of Nedim Pasha, and a band of Bulgarian-Macedonian revolutionists commanded by an ex-Bulgarian army officer named Stojanoff. The engagement took place near Uskub, European Turkey.

The revolutionists were cut to pieces, and the Turks had many men killed or wounded.

Published: August 16, 1902 The New York Times

Macedonians Will Rise

Revolutionist Chiefs Decide on Rebellion on.April 1.

Gen. Michaikowsky Is Told That Diplomacy Will Probably Aid the Rebels.

BERLIN, Jan. 12.—Tlfe chiefs of the Macedonian revolutionary movement in . Bulgaria have decided, according: to a special dispatches from Sofia to the Vossiche Zeitungr, to begin an insurrection April 1. Gen. Michaikowsky, President of the Macedonian Central Committee, recently, assembled thirty representatives of the Macedonian provincial organizations and various other influential revolutionists and submitted to them a report of the results of his visits to Vienna, Paris and London.

At each place he was told that revolution and diplomacy must run parallel. Let the Macedonians first strike for their own independence and diplomacy might help j later. He advised a rising April 1 and the s meeting clamorously supported the proposition.

Boris Sarafoff, the Macedonian leader and former President of the Committee, is also recruiting for an invasion of Macedonia.

January 13,1903 The New York Times

Boris Sarafov in newspapers

To Kill prince Ferdinand

To Kill prince Ferdinand - На македонски - Alex the Great
























Јане Сандански - слики

Јане Сандански - манифест

Интервју со Јане Сандански

Јане Сандански - некролог

The Macedonian Rising

THE MACEDONIAN RISING.

LONDON, Oct. 10.—Conflicting: reports have been received in London as to the situation in Macedonia. Reliable correspondents who have visited Salonika give varying accounts, some to the effect that the rebellion is not important, while others the correspondent in Athens of The Standard, for example, say that the situation is very grave and that people possessing any considerable wealth are leaving the country.
In Vienna there is a tendency to minimize the seriousness of the revolutionary outbreak. It is asserted there that the two opposing Macedonian committees are neutralizing each other and that the movement will soon die of inanition, provided Turkey effectually guards all the mountain passes. It Is alleged that the Sarafof committee has ordered the cessation of the insurrectionary movement on the ground that the moment is not favorable for a successful rebellion.
A special edition of The Reformer, the organ of M. Zontcheff, President of the Macedonian Committee, published in Sofia, describes desperate fighting. The insurgents of Melnik, it is said, have occupied the Krisna defile on the Bulgarian frontier, whence the Turks are unable to dislodge them. Many men on both sides were killed in the fighting there. The Turks have burned the village of Geleznitsa, and there has been serious fighting between Turkish troops and 400 insurgents near Monastir.

October 10,1902 The New York Times

Boris Sarafov in newspapers

Insists on Keeping Name Macedonia

New Nation Insists on Keeping Name 'Macedonia'

By JOHN F. BURNS,

Published: May 7, 1992

The New York Times

BELGRADE, Yugoslavia, May 6— The former Yugoslav republic of Macedonia, denied recognition by the 12-nation European Community and by the United States because of a dispute with Greece over its name, has rejected new pressure to compromise.

Greece says the name Macedonia belongs exclusively to the Greek province of that name, which is adjacent to the mainly Slavic republic of Macedonia that was part of Yugoslavia from the end of World War II until its declaration of independence last year.

But at a European Community meeting in Brussels today, President Kiro Gligorov of the Macedonian republic again rejected any compromise, saying, "We have been bearing our name of Macedonia for centuries."

Officials at the meeting discussed ways to end the civil war in what was formerly the Yugoslav federation of six republics, but the talks adjourned without initiatives.

European Community foreign ministers meeting in Portugal on Saturday decided to withhold recognition until Greece and the republic agree on the issue of its name.

Greece has made a major issue of the dispute, saying the Government in Skopje, the capital of the republic, is attempting to appropriate the glories of ancient Macedonia, birthplace of Aristotle and Alexander the Great, and to lay the groundwork for future territorial claims on Greece.

Many of Greece's partners in the European Community, as well as United States officials involved in the diplomatic maneuvering on the issue, have dismissed claims that recognition of "Macedonia" threatens Greek security.

The underlying reason for Greece's insistence lies in bitter history, notably the Greek civil war in 1946-49, when Greek Communists based in Yugoslavia promised to deliver the province of Macedonia to a Balkan federation of Yugoslavia and Bulgaria.

In Skopje, officials contacted by telephone explained why they would not accept a European Community proposal to use the name the Slavic Republic of Macedonia: only 64 percent of the two million residents are Slavic; 21 percent are ethnic Albanians and nearly 5 percent are ethnic Turks.

In any case, the officials said, Greece has refused to accept any name that includes Macedonia, suggesting instead the name Republic of Skopje.

Saso Ordanoski, assistant editor of Plus, a weekly newsmagazine in Skopje, said Mr. Gligorov's stand on the name appeared to have widespread public support. Last week, the Government introduced its own currency, the denar, convertible one-for-one with Yugoslav dinars, and Mr. Ordanoski said that the change had gone smoothly.

Greece has an ally in Serbia, the dominant partner in the truncated Yugoslav federation with Montenegro that Serbia proclaimed last week, which has maintained a partial trade embargo on the republic, mainly on food items.

Greece has made extensive use of embargos against the Skopje Government, blocking oil, food and other supplies for Macedonia.

Revolt is Proclaimed

REVOLT IS PROGLAIMED

Macedonian Insurgents Issue Their Long-Expected Document.

TWO TURKISH MASSACRES

Entire Population of Armenst and Velesi Annihilated Malkoternovo in a State of Anarchy.

SOFIA, Bulgaria, Sept. 1. The Macedonian revolutionaries awaited the anniversary of the Sultan's accession to announce the long anticipated general insurrection in Northern Macedonia, the proclamation of which was issued today, signed by all the members of the insurgent general staff. The new outbreak is headed by the famous Macedonian leaders. Gen. Zontcheff, President of the Macedonian Committee, and Col. Jankoff, who was wounded in the rising of 1902.
The new territory covers the district in the valley of the Struma, at the base of the Rhodope Mountain chain and to the north of the River Vardar. Col. Jankoff is directing the movements of the bands In the southern part.
News of severe fighting is still coming in. At the Village of Armensi, after a day's fighting, the Turkish troops in the night massacred the entire population of 180 men and 200 women. The Turks have also massacred the inhabitants of the Village of Velesi.
It is reported that Hilml Pacha, the Inspector General for Macedonia, fears to leave his headquarters at Monastir. The Insurgent leader, Grueff, in a letter to Hilmi Pacha demanded that he prevent the barbarous acts of the Turkish soldiers and Bashi-Bazouks, otherwise the revolutionaries would massacre all the Turkish inhabitants.
The insurgents have occupied the mountain pass of Gergele on the main line from Salonika to Uskub. and Turkish troops have been sent to dislodge them.
The town of Malkoternovo is reported to be in a state of anarchy, the Turks plundering the houses and committing unspeakable atrocities on the women.
A. strong force of Turkish infantry, cavalry. and artillery recently attacked the village of Stoilovo, northward of Malkoternovo, which had been occupied by insurgents. The latter retired, after which the Turks entered the place, massacred the entire population, and destroyed the village.
Prince Ferdinand of Bulgaria has arrived at Euxinograde. Bulgaria, where he has been joined by Premier Petroff. The Prince is expected to remain there for some time.

September 2, 1903 The New York Times

Даме Груев - цитати

Mischief in Macedonia

Mischief in Macedonia

Published: March 8, 1994

The New York Times

Even as glimmers of peace appear in Bosnia, Greece is fueling tensions in another former Yugoslav republic, Macedonia, by imposing a strangling economic blockade. Greece's Western allies understand that Athens has had serious problems with Macedonia in the past. But they are losing patience with Greece's bullying tactics against a much weaker neighbor already suffering ethnic tensions.

Ancient Macedonia was the homeland of Alexander the Great. Modern Macedonia was, for most of this century, part Greek, part Yugoslav. During the Greek civil war of the late 1940's, Yugoslavia allied itself with the losing Communist side, and at one point Marshal Tito tried to assert his authority over all of Macedonia. Greece, not yet a NATO member and threatened by what seemed to be global Communism, was traumatized.

But today the roles are reversed. Greece, which currently holds the presidency of the European Union, is now protected by NATO. The new Republic of Macedonia, set adrift by Yugoslavia's collapse, is a political orphan and a military cipher, desperately trying to avoid being sucked into the wars of its neighbors. With tensions rising between its Slavic majority and its Albanian minority, Macedonia has worked hard to maintain civil peace.

But Macedonia has no outlet to the sea, leaving its economy hostage to the policies of its neighbors. To the north lies Serbia, whose nationalists openly seek to annex Macedonia as "South Serbia." To the south lies Greece, which has worked itself into a rage because the new republic insists on keeping the name it was known by in the Yugoslav federation -- the Republic of Macedonia. Greeks claim that this name, as well as Macedonia's flag and Constitution, somehow implies a revival of Tito's claim to Greek Macedonia.

Three weeks ago Greece closed off Macedonia's trade lifeline through the Greek port of Salonika, in defiance of all normal rules of peacetime commerce. Greece's European Union partners were outraged and resorted to unusual public criticism. So did Washington. The U.N. is trying to promote negotiations between Greece and Macedonia, but Greece demands concessions first, and maintains its trade blockade.

Until recently, both Europe and the U.S. tried to indulge Greek antipathy to Macedonia. But Athens's latest threat to commerce and its invitation to a wider Balkan war go too far. Greece is a valued ally, but it needs to be told firmly, by its friends, that its tactics on Macedonia are dangerously wrong.

Battle at Krushevo

The New York Times - August 10, 1903


















BATTLE AT KRUSHEVO

LONDON, Aug. 10 — The Times prints a dispatch from Sofia, dated yesterday, saying that the insurgents held the town of Krushevo, twenty-three miles northwest of Monastir, for two days, and only withdrew after severe fighting with the Turkish troops, in which 100 were killed on both sides.

The New York Times - April 7 1901

THE MACEDONIAN-AGITATION.

All the Leading Members of the Committee Arrested in Sofia and Their Meeting Place Closed.

SOFIA, April 6.—All the leading members of the Macedonian Committee here, including: Sarafoff, were arrested last night.
The building in which the committee met has been seated up.
The revolutionary movement among the Macedonians is the indirect result of the war between Turkey and Greece. The Macedonians, finding that the revolution in Crete was at least partially successful, determined to engage in active measures to secure their own independence, and their j proceedings have recently been viewer with the greatest alarm by the powers.
It is said that only the action of Russia, Austria, and Great Britain has prevented an outbreak in Macedonia. The gravity of the situation has been increased by the fact that the majority of the people of Bulgaria, the capital of which country' is the headquarters of the committee, are deeply sympathetic with the movement, and have been supplying the Macedonians with arms and ammunition. The Bulgarian Government has taken various measures to check the work of the committee, but Prince Ferdinand and his advisers apparently hesitated to take a firm stand until the arrest's on Friday. It was openly said that the Bulgarian authorities did not dare to suppress the committee, but this claim is now shown to have been boastful.
The Turkish forces in Macedonia and along the Bulgarian frontier have recently been greatly increased, and there have been unverified rumors of terrible atrocities on the part of the Turkish soldiery.
The objects of the Macedonian Committee, as stated in a memorial to the powers issued in January, 1899, are as follows:
The formation of a province, with Salonika as the capital, and comprising the already existing: Vilayets of Salonika, Monastir, and Uskub.
The nomination as Governor General for five years of a person belonging to the predominant nationality of the province.
The formation of a General Assembly composed of representatives elected directly by the people.
The guarantee of personal liberty and inviolability of domicile for all the inhabitants of the province without distinction. Suppression or the press censorship.
All officials to be chosen from among the seotion of the population predominating in the locality of their service.
The recognition of the principal languages of the province on the same rooting as the Turkish language.
The different Christian nationalities to organize their own schools.
General amnesty for all political prisoners and migrants.
Identical reforms in the Vilayet of Adrianople.
M. Sarafoff, one of those arrested on Friday night, is apaprently the new Bulgarian Minister of the Interior. It is said that he is an ex-President of the Macedonian Committee. The arrest of the members of the committee is even more in the nature of a surprise than it would have been three months ago, as it was expected that the new Ministry would deal very leniently with them. The Vecherna Pochta, the principal organ of the committee, hailed with delight the appointment of the new Cabinet.

The New Уork Times

Published: April 7, 1901 The New York Times

Boris Sarafov in newspapers

The New York Times - August 15,1901

The New York Times

Published: August 15,1901

















Macedonian Committeemen Acquitted.

SOFIA, Aug. 14. The trial of ex President Sarafoff of the Macedonian Revolutionary Committee and other prominent members of the committee, charged with being connected with the murder of an alleged Turkish spy and with the assassination of Prof. Micbaeleanu of Bucharest, ended today in the aequittal of the accused. The result was received with popular rejoicing.

Boris Sarafov in newspapers

The New York Times - April 13 1902

The New York Times - April 13, 1902






















MACEDONIAN REVOLT URGED.

Call to Join in General Rising in Bulgaria issued.

VIENNA. April 12. — The Neue Freie Presee today publishes a dispatch from Sofia. Bulgaria, announcing that a proclamation has been issued by M. Sarafoff, the Macedonian leader, calling: on the Macedonians in Bulgaria to join in a general rising April 27. Bands collecting on the Turkish frontier are to cooperate and Invade Turkey at different points.

Boris Sarafov in newspapers

Clash with Turkish Troops

The New York Times, February 8, 1904






















CLASH WITH TURKISH TROOPS

Five Turks and Four Revolutionists Reported Killed in a Skirmish.
MONASTIR, (European Turkey,) Feb. 7,—A skirmish Is reported to have taken place between Turkish troops and revolutionists in the Komitagis-Terin District, in which five Turks and four revolutionists were killed.
Boris Sarafoff, the revolutionary leader, is expected in the field soon with a strong Macedonian escort.

Boris Sarafov in newspapers

Macedonian Knights of Death

Mosque is blown up

"...A papper found in one of his pockets described him as a member of the Macedonian Knights of Death..."

New York Times, 10 May, 1903