November 18, 2020

Нам ни треба внатрешно обединување...

Крсте Петков Мисирков:

„...Нам ни треба внатрешно обединување меѓу себе: не ни требаат во Македонија ни Срби, ни Бугари, ни Грци, оти не сме ни едното, ни другото, ни третото...“

 

Крсте Петков Мисирков (18 ноември 1874 - 26 јули 1926) „За Македонцките Работи“ 1903 г., стр. 77.

November 4, 2020

Битолчани и Битолчанки

Честит да ни е денот на oслободувањето на Битола , имаме особена чест да го објавиме плакатот објавен на 04.11.1944 година кој е пишуван на битолски дијалект :

„Идеалот на нашите Илинденци-борци од прошлоста и на нашите денешни борци Славните Партизани је остварен:

На по големиот дел от МАКЕДОНСКАТА земја за прв пат после толку векојна ропство је господа самио македонски народ и над МАКЕДОНИЈА се веј славното МАКЕДОНСКО ЗНАМЕ.“

Битолчани и Битолчанки уште еднаш честит да ни е денот на ослободувањето од подивелиот Хитлер и неговите - Бугарски фашисти окупатори.


Благодарност до Стефан Бошков кој ни го овозможи овој прекрасен подарок од неговата лична архива.

Извор: Битола стари фотографии

November 2, 2020

Востаници, коишто себеси се нарекуваат 'Македонци'

Македонците дигале востанија и се бореле за својата слобода и пред Илинденското востание. Такви биле Македонското (во литературата познато и како „Кресненско“) и Разловечкото востание.

На денешен ден, пред точно 142 години, британскиот конзул во Солун, Едвард Б. Баркер, во телеграма/извештај до неговиот претпоставен Остин Х. Лајард од 2 ноември, 1878 г. (пасусот каде е потцртано со црвено):

„...Владиката од Мелник е овде, дојден е како и сите други владици да му изрази почит на новиот Патријарх Јоаким, пред да го напушти Солун на пат за Константинопол.
Тој изјавува дека востаниците, коишто себеси се нарекуваат 'Македонци' побарале голема сума пари од него за неговите парохијани, и понудиле да му издадат сметкопотврда, велејќи му дека парите ќе му бидат вратени кога тие ќе си го повратат поседувањето врз својата земја 'Македонија'. Бидејќи сумата била огромна, и немало како да се исплати, владиката ноќта избегал во Серес...“


Great Britain Foreign Office "Correspondence, etc., respecting the affairs of Turkey, Issues 53-54", London, 1878. pp.228-229.


Подготвил: Г.П.

May 20, 2020

Плутарх, „Напоредни животописи, Арат“ Поглавје 16

Плутарх 
„Напоредни животописи, Арат“
Поглавје 16:

„...Сега, откако за прв пат беше избран за генерал на Ахајската лига, Арат ги пустошеше спротивните територии на Локрис и Калидониа, и им појде напомош на Бојотијците со војска од десет илјади мажи. Тој, сепак пристигна доцна на битката кај Херонеја (се работи за друга, подоцнежна битка, а не познатата битка на Македонците против здружените Грци во 338 г. п.н.е.), во којашто Бојотијците беа поразени од Аетолците, со загуба на Абоекрит, нивниот Бојотарх (главен офицер на Бојотијската конфедерација) и илјада души. Една година подоцна (242 г. п.н.е.), кога повторно беше генерал, тој презема потфат за поврат на Акрокоринт (тврдината на Коринт), не во интерес само на Сикијонците или Ахајците, туку со цел од тоа силно упориште да го истера она што целиот Хелас (Грција) го држеше во заедничко ропство--Македонскиот гарнизон. Атињанинот Харе, којшто имаше успех во битката со кралските генерали, им напиша на атињаните дека победил во битка ’сестра на таа од Маратон‘; и дека овој потфат на Арат со право може да се нарече ист како тие на тебанецот Пелопид и атињанинот Трасибул, во коишто тие ги убија тираните, но дека ги надминува, затоа што е преземен не против Грци, туку против странска и туѓа сила. Зашто теснецот на Коринт, којшто формира брана меѓу морињата, ги спојува двете области, и така го поврзува континентот; и кога гарнизон го држи под контрола Акрокоринт, којшто е рид што се возвишува во центарот на Грција, ги попречува и отсекува комуникацијата, транзитот и спроведувањето на воени експедиции по копно и море на земјата јужно од теснецот, и тој што го контролира со гарнизон го прави единствен владетел на Грција. Затоа се смета дека помладиот Филип од Македонија (се мисли на Филип Петти, 237-179 г. п.н.е.) не кажувал шега, туку вистината, кога градот Коринт го нарекол ’прангите на Грција‘.“

Plutarch: Parallel Lives XI "Aratus, Artaxerxes, Galba and Otho", trans. Bernadotte Perrin, Loeb Classical Library 103 (Cambridge, MA: Harvard University Press: William Heinemann, 1954) pp. 34-37.


(преводот од англиски на македонски е на Г.П.)