Славчо Стојменски - биста

Биста на народниот херој Славчо Стојменски - Штип, Република Македонија

Statue of Slavco Stojmenski - Stip, Republic of Macedonia

Фото: А.С.

мај, 2011 година.

Кликнете на сликaтa за целосен размер!
Click on the photo to enlarge!

Балканските војни и Македонија

ЃОРЃИ АБАЏИЕВ БАЛКАНСКИТЕ ВОЈНИ И МАКЕДОНИЈА

Балканските војни и Македонија

Turkey slaying Villagers

TURKS STILL SLAYING INOFFENSIVE VILLAGERS

European Representatives in Macedonia Hoodwinked.

PORTE WOULD EXPEL BRYCE

Asks Permission of England to Stop His Investigations in the Disturbed Region.

LONDON. Sept. 30—W. A. Moore. Secretary of the Balkan Committee, who has returned from a two months' tour of Macedonia, said to-day:

"The wanton slaughter of Christians in Macedonia continues under the eyes of Europe's representatives. Crossing: the Bulgarian border, the first news to greet me was of an unpardonable massacre in the little village of Konopnitza, which occurred three days before my arrival. On visiting the village, I found the bodies of a man, two women, a girl, and three children still unburied and laid out in the Christian Church. The women had been shot, but I saw one child whose head had been crushed, probably with the butt of a gun.
"The wounded had been taken to Egri Palanka an hour's ride distant, where resides the Austrian officer in charge of the district.
"The story of the affair is a repetition of the oft-told tale. An insurgent band visited the village and demanded food on departing. The Turkish authorities, learning of the visit, dispatched a body of troops, which, discovering no insurgents in the place, dealt out their revenge on' the Christians. The observation of the European officers seldom deters the Mohammedans from slaying Christians.
"The Austrian officer in the Koumanova district has charge of 119 villages, where most brutal murders are of daily occurrence, and are not noticed by the authorities. In the Monastir district the Italian officers sleep with the Turkish Army in order to observe Its methods of suppressing Insurgents. This, however, only prevents special detachments from perpetrating crimes.
"The village of Mogla, In which an Albanian brigand was assassinated, was punished by the Turkish troops. Nine unarmed peasants were killed and arms were placed beside them in a cornfield In order to deceive the Italian officers who were I invited to inspect the Insurgents but the rifles were of the pattern used by the j troops in the Monastlr district.
44 Brigandage continues flagrantly, and life and property are less safe than before Austria and Russia received the mandate to reform the country two yеаrѕ ago. The gendarmerie officers admit their inability to protect the population, and several of them told me they had so reported to their Governments. The Macedonians have no hope left."

Mr. Moore says the country is still swarming with Asiatic troops, which have not been removed since the mobilization against Bulgaria in 1903.

The Right Hon. James Bryce, M. P. , President of the Balkan Committee, is now touring Macedonia and observing conditions there preparatory to laving the results of his tour before the British Parliament. The authorities in Macedonia are said to be employing every means to prevent him from gathering information.

The Porte has requested the British Government to permit the expulsion of Mr. Bryce from Turkey.

Published: October 1, 1905 The New York Times

Мајка Македонка - Лазо Каровски

МАЈКА МАКЕДОНКА

Мугровита штама налегнува в шир -
Анатема црна врз твојот поет.
Јадосано срце зар копка за мир
Каранфили диви штом развијат цвет?

Афионот цути во насмевка блага,
Маслините шепнат во притаен час,
А погледот скован во цветната далга,
Кукавици в пролет разиграле глас.

Елегии леат славеите в пој,
Дамарите бијат во незадржлив ритам -
Одекнува в мене вековниот вој.

На земјава ширна, та кај и да скитав,
Ко твојата љубов не осетив јас,
А без тебе в срце се распукал мраз...

Лазо Каровски

Македонското прашање

Makedonskoto prasanje i balkanskiot sojuz Aleksandar C. Cankov

Македонското прашање и Балканскиот сојуз

Лажите на Атина

Лажите на Атина / Lazhite na Atina

Part of the front page from the newspaper "MAKEDONSKA ISKRA" published in Australia by the Macedonians. Year 1953.

It has a clear message from the Macedonians for our neighbors, the Greeks, and Bulgarians.

Дел од насловната страна на весникот "МАКЕДОНСКА ИСКРА" издаван во Австралија од Македонците. 1953 год.

Содржи јасна порака од Македонците за нашите соседи Грците и Бугарите.

Boris Sarafof alive again

BORIS SARAFOF ALIVE AGAIN?
SALONIKA,














Nov. 11.— It Is reported that Boris Sarafof, leader of the Macedonian revolutionists, arrived here today for the purpose of planning fresh outrages. The police are searching for him

November 13, 1903, The New York Times

Boris Sarafov in newspapers

The Paducah sun, May 12, 1903

The Paducah sun,

May 12, 1903 (Гоце Делчев)

Page 6

Documents-Mk.Blogspot.com

Click on the photo to enlarge!

Константин Миладинов - биографија

Константин Миладинов (Струга, 1830 - Цариград, 1862)

Македонски собирач на народни умотворби и поет. Со неговата песна ”Т'га за југ“ секоја година се отвораат Струшките вечери на поезијата.














Konstantin Miladinov (Struga, 1830 - Istanbul, 1862)

One of the most famous Macedonian poets, slavist, teacher, folklorist and founder of the Macedonian literary tradition.

Грција повеќе од еден век не оцрнува

Вчера германскиот европратеник со грчко потекло Јорго Шацимаркакис во функција на застапник на грчките интереси одржа панел дискусија за состојбите во македонското новинарство, чијашто цел беше лажно претставување на слободата на говорот и медиумите во Македонија и нејзино оцрнување пред очите на ЕУ.

На оваа панел дискусија со ироничен наслов "Замолчувајќи го пресот" Шацимаркакис категорично ја одби понудата за дебата, што е и цел на секоја дискусија, од македонските новинари Миленко Неделковски, Бобан Нонковиќ и Мирка Велиновска и проследено со вербални навреди и закани истите физички ги избрка.

Ваквата подмолна грчка политика на промовирање на лаги која цели оцрнување на Македонија и Македонците и ставање на Грција во поповолна стратешка положба како што е случајот со оваа дебата во ЕУ за оцрнување на македонското новинарство не е ни малку случајна и неорганизирана и е со традиција подолга од сто години.

Во периодот непосредно по Илинденското востание весникот Feilding Star, во статија (стр. 2) со наслов "Балканска револуција" и поднаслов "ужасни злосторства, 14 села избришани" од 17 август 1903 година го пишува следното:

"Атина, 16 август

Грчкиот премиер примајќи ги странските амбасадори ја напомена неопходноста за давање на одврзани раце на Турција за справување со балканските неволји и за барање од неа да користи најголема жестокост за враќање на поредокот.

Револуционерните банди со помош на динамит го срушија мостот на железничката линија Битола (Монастир)."

Како што јасно читаме од претходно цитираното, Грција лобирала големите сили да инсистираат Турција најжестоко да ги казни Македонците поради кревањето на Илинденското востание за национално ослободување. И пред повеќе од еден век исто како и денес Грција лобирала пред големите сили за оцрнување на Македонија. Народе македонски, ништо не е случајно!

Александар Стеванов, објавено и на Macedonain Spark

Гоце Делчев во Daily press

Во американскиот весник Daily press кој излегува од 1896 година па се до денес, во статија од 17 јуни 1906 година (стр. 9) со поднаслов "Jункерот го води првиот револт" е прикажана улогата и заслугата на македонскиот револуционер и идеолог Гоце Делчев за формирањето на ВМРО:

"Темелите на најсовршената револуционерна организација со која Турција досега мораше да се соочи беа поставени од страна на јункерот, кој беше избркан од воената академија во Софија поради непотчинување. Прераната смрт на Гоце Делчев - во Баница, во предвечерието на востанието од 1903, беше сериозна загуба на неговата Внатрешна организација, која што тој ја создаде. Но тивкото раководство, темелноста и неговата строга дисциплина кои што тој ги воспостави навидум го надживеаа."

Понатаму во истата статија, овој пат со поднаслов "Храбриот човек прави чуда" е спомната една речиси непозната мисла на Делчев:

"Восхитувајќи се на карактерот на некои четници протестанти од Банско, каде што американските мисионери веќе долго време работеле, Делчев еднаш изјави дека - Ако Македонија беше протестантска, тaа одамна ќе беше слободна."

Иако новинарот јасно ја наведува причината поради која Делчев рекол дека ако Македонија била протестантска земја одамна ќе била ослободена и иако таквата констатација можеби е веродостојна, сепак имаме простор за сомнеж и дополнително истражување.

Познато ни е дека во тоа време Вселенската (Цариградската) Патријаршија позната и како Грчка Патријаршија засилено вршела грцизирање на македонското население, а пак Бугарската Eгзархија работела за вештачко всадување на бугарска национална свест кај Македонците. Во едни такви услови на асимилација и денационализација на Македонците огромен напор и драгоцено време требало да биде вложен првенствено во борба против таквата асимилаторска дејност како потоа разбудениот народ на Македонија со јасна македонска национална свест би можел обединето да се крене на вооружено востание за ослободување од турското ропство. Доколку Македонците биле протестанти нивната денационализација затскриена зад маската на православието, односно преку Грчката Патријаршија и Бугарската Егзархија немало да се случи.

Втора теорија за причината поради која Делчев го изговорил тоа е дека Македонците како протестанти можеле да очекуваат помош за нивното национално ослободување од големите земји со претежно протестантско население кои што во тоа време ја кроеле главната политикa во светот, пред се' Обединетото Кралство (околу 60% протестанти), САД (околу 55% протестанти) и Германија (околу 34% протестанти). Постојат повеќе примери од тоа време со кои може да се потврди солидарностa на протестантите кон протестантите, а истата може да се забележи и во денешно време.

Понатаму во статијата е опишано како Делчев и ВМРО ја освоиле довербата на Македонците, а спомната е и активната вклученост на жените во помагањето на организацијата, нешто што често неправилно се испушта:

"Строгата трезвеност и доброто однесување, на неговите луѓе, и неговата немилосрдност кон лежерното однесување од било кој вид ја освои довербата на селаните, и македонските жени наскоро станаа најголеми помагачи и подржувачи на четите."

Александар Стеванов, објавено и на Cooltura

The Register 9 February 1903

The Register 9 February 1903

CRIES FROM MACEDONIA.

TURKISH ATROCITIES. MILITARY PREPARATIONS. ; Russian Activity.

London February 6.

It would appear that, instead of inaugurating the promised reforms in Macedonia, the Turkish Government is permitting a renewal of the atrocities which first called forth the indignant protests of the Powers. Refugees from 36 villages narrate horrible stories of tortures, robberies, and violations committed by Turkish soldiery upon the virtually helpless Christians.

London, February 7.

The Sultan is preparing in the approved brutal Turkish fashion to crush the revolutionary movement in Macedonia- by means of the ruthless use of weapons of war. Although there are already vast bodies of troops in the disaffected districts His Majesty is arranging to dispatch considerable reinforcements to Anatolia and Macedonia, and has enquired of the Mahsusseh Shipping Company concerning what steamers are available for transport purposes. Advices from Odessa state that the Russian Government is also making enquiries for steamers that may be used troop ships.

Захарија Шумљанска

Се сеќава ли некој на Захарија Шумљанска?

Битолската Мајка Тереза тоне во заборав














Во Македонија денес нема ниту едно спомен-обележје за големата хуманитарка Захарија Шумљанска од Битола, жената која по Илинденското востание отвори Дом за сираци во својот град, за време на Балканските војни болница во Солун каде ги лечела македонските борци, а пред смртта и сиропиталиште во Софија за македонските емигранти!

Малкумина битолчани, но и Македонци воопшто, знаат дека Градот на конзулите и нашата држава имале своја изворна Мајка Тереза. Нашата хуманитарка народот ја нарекувал Мајка Шумљанска, а нејзините хумани дела историчарите ги споредуваат со оние на големите светски добротвори.

Вистинското име и било Захарија Василева-Шумљанска, која живеела во периодот од 1864 до 1937 година. Таа била основач на Домот за сираци во Битола, кој бил изграден веднаш по Илинденското востание, каде покрив над главата и корка леб нашле многу деца што за време на револуционерните борби останале без своите родители. Меѓу нив имало деца на починати македонски војводи и комити, како и трите сирачиња на крушевецот Питу Гули. Подоцна, за време на Балканските војни, Захарија основала болница во Солун каде поткрепа и нега нашле десетици македонски борци, а основала и Дом за сираци во Софија за илјадната емиграција од Македонија.

Таа била многу наклонета кон македонската револуционерна организација, па на македонските дејци им помагала и додека биле во затворите, носејќи им храна и облека. Поради ваквата дејност, Шумљанска била интернирана дури во Африка, одделена од семејството, но не се откажала од својата мисија да го помага македонското население.

Образувана како ретко која Македонка

Битолскиот историчар Никола Миновски, кој со години ја истражува животната приказна на Захарија Шумљанска, вели дека и покрај вака големата хуманистичка дејност, денес во нејзиниот град Битола не постои никакво спомен-обележје за македонската народна мајка. И додека кај нас е заборавена, пред две години, бугарско здружение ги открило нејзините записи што по игра на случајот биле чувани во Индијана, САД.

- За голема битолска и македонска жал, кон овој македонски месија и добротвор, а воедно и голема страдалничка - направена е чудна неправда и фрлена е во длабок заборав од целокупната македонска историографија. Десетина години се обидувам да го афирмирам нејзиното дело, но никаков интерес досега не се побудил, никој не се потрудил нешто да направи за спомен на оваа жена. Битола нема позаслужна фигура во историјата и време е битолчани да покренат иницијатива да се одбележи достојно нејзината големина зашто таа може да се нарече дека е наш народен месија - ни изјави историчарот Миновски, кој има намера животната приказна за добродетелката да му ја раскаже на битолскиот градоначалник Владимир Талески, со надеж дека како човек кој се грижи да не се загубат традиционалните вредности на градот, тој ќе изнајде начин името на хуманистката да не биде заборавено.

Инаку, според истражувањата на Миновски, долго време се мислело дека Мајка Шумљанска била родена во битолското село Могила, но во своите ракописи таа напишала дека роден град ~ е Битола. Уште додека била мала, блиските го забележале нејзиниот интелект и ја запишале на училиште, иако во тоа време малкумина девојки се образувале. Таа се покажала како најсилна меѓу своите соученици во битолското училиште, па, по препорака на учителскиот совет и општинското управно тело, на неа и била доделена стипендија за завршување на Гимназија во Пловдив. Захарија и таму образованието го завршила со одличен успех, па се вратила да учителствува во родната земја. Таа работела вкупно 14 години како учителка во Скопје, Одрин и Солун.

Мајка Шумљанска ги згрижила сираците по Илинден

Во меѓувреме, Шумљанска се омажила за полскиот емигрант Јулијан Шумљански, наставник по природни науки во Солун, Серез и Битола. Тој бил познат како одличен препаратор, а учителскиот позив го работел со голема преданост, па гиманзиите во Македонија ги снабдувал со преубави збирки од флора и фауна, давајќи голем допринос за издигнување на практичната настава на повисоко ниво во училиштата. Освен ова, тој важел и за близок човек до Македонската револуционерна организација!

Захарија Шумљанска ја имала судбината да живее во еден од најсветлите, но и најтешки периоди од македонската историја - Илинденското востание и годините по него. Познато е дека во востанието загинале голем број востаници и друго население, а бројни села биле изгорени, опустошени, ограбени и дел од населението се прибрало по градовите. Во Битола се нашле голем број на страдалници, сираци, бездомници, што голи, боси и гладни шетале наоколу. Тогашниот владика Григориј ја повикал Захарија и ~ рекол да направи нешто за сираците, а за таа намена и дал на располагање помошни објекти што се наоѓале во дворот на црквата „Света Богородица“ во Битола. Таму, во прво време, таа отворила бесплатна народна кујна за бедните деца од градот, што потоа прераснало во Дом за сираци.

- Тоа се расчу и пристигнале деца од сите страни на Македонија. Охридскиот војвода Петре Чаулев донел од Охридско осум сираци, а од Костурско, војводата Христо Цветков - девет сираци. Од Крушево, пак, ги донеле трите деца на војводата Питу Гули и уште пет други. Сирачиња стигнувале и од Прилепско, Кичевско, Леринско - раскажува историчарот Миновски.

Ваквата активност била голем подвиг за една жена и барало голема смелост зашто по востанието турската власт била многу претпазлива и понетолерантна. Во своите белешки, самата Захарија забележала: „Имав силна желба да работам за ублажување на горчливата судбина на тие бедни сираци, но стравував дека ќе наидам на големи пречки од страна на турската власт и дека населението, кое е во лоша состојба, нема да ни притекне на помош. Но, друг избор немав, кога ќе помислев на тие несреќни деца, се чувствував морално одговорна и задолжена повеќе од секоја друга битолчанка“.

Бројот на гладни усти растел, а недостигале средства сите да се прехранат и згрижат. Според истражувањата на Миновски, првата помош пристигнала од еден од највидните битолчани - Николаки Робев, познат трговец и активен културен деец во борбата за употреба на македонскиот јазик во училиштата. А, доброволни прилози давале и битолските еснафи фурнаџии, касапи, рибари, а кондураџиите и шивачите правеле облека по пониски цени за децата. Докторот Ангелаки Робев ги лекувал сирачињата бесплатно, а лекарствата аптекарите им ги давале по пониски цени. Битолскиот Евреин, Рафаел Камхи, близок соработник на Ѓорче Петров и Даме Груев, подарил платна, штофови и ќебиња во вредност од десет илјади лева. Во помошта биле вклучени и посиромашни битолчани што им шиеле и ги крпеле и переле алиштата на децата.

Иако во тие несигурни времиња било голем ризик жените да патуваат сами, Захарија Шумљанска, во придружба на извесна битолчанка Ракарова, тргнала во Охрид, Прилеп и Крушево по помош. Во Прилеп дури било свикано и општинско собрание на градските првенци кои им дале девет наполеони на хуманитарките, а браќата Бомболови - два големи топа шајак. Но, најголем впечаток на Захарија и оставила посетата во Крушево.

- Никогаш нема да го заборавам гостопримството на крушевчани. Просто просолзивме од нежност кога ги видовме жените како вадеа од сандаците кошули, чорапи, платна, прекривки, веленца, фанели и ни ги подарија за нашите сираци. Собравме две големи бали и 11 наполеони. Бевме среќни бидејќи стравот и маките ни беа наградени, облеката и обувките за децата ни беа осигурани за зима - запишала мисионерката.

Страдалничка за своето дело

Зачувани се податоци дека во 1910 година, во битолското сиропиталиште престојувале 110 сираци. За жал, ваквата хуманитарна активност била прекратена со интернација на семејството Шумљански во Солун. Се смета дека Гркомани од Битола, до турската власт доставиле податоци дека сопругот на Захарија имал врски и ја помагал Револуционерната организација. Не помогнала ниту интервенцијата на рускиот конзул Петраев, па семејството Шумљански било депортирано во Солун. Збогувањето на железничката станица во Битола било многу жално, на него присуствувале многу народ и деца, кои на разделбата гласно плачеле по својата заштитничка. Домот за сираци, по заминувањето на Захарија опстојувал уште кусо време и потоа бил уништен за време на Балканските војни во 1912-1913 година.

Сепак, Мајка Шумљанска од своите добротворни активности не се откажала ниту во Солун. Таа таму отворила болница за болни и ранети борци, а целосна поткрепа и заштита добиле и голем број на македонски борци што биле на фронтот за време на Балканските војни.

Според истражувањето на историчарот Миновски, поради ваквата сенародна дејност и блискоста со македонските револуционери, семејството Шумљански, со доаѓањето на грчките воени и цивилни власти во почетокот на Првата светска војна, повторно било на удар. Тие најпрво биле ставени во домашен притвор и изложени на чести претреси, испитувања и разни тортури. Наскоро потоа, сопружниците биле испратени во заточеништво во Мехади и Рас Селтин во Северна Африка. Големата хуманитарка многу тешко го поминала патувањето и малку недостигало да замрзне на бродот. Во Африка, сопружниците Шумљански, одвоени еден од друг минале две и пол години заточенички живот, а најстрашно било тоа што не знаеле што се случува со нивните две малолетни деца!

Миновски раскажува дека откако била формирана независната држава Полска, бидејќи сопругот и бил Полјак, било ургирано и парот бил ослободен од заточеништво. Последните години од животот тие ги минале во Софија, каде прв починал Јулијан, а Захарија и во тие тешки мигови болката ја лечела повторно со хуманитарна работа. По Првата светска војна, илјадници македонски бегалци се нашле во Бугарија. Тогаш оваа добротворка, иако физички не толку моќна, со непоправлива желба да се помогне, формирала Дом за сираци во главниот град на Бугарија, кој го носел името „Битола“. Во него биле згрижени 120 сирачиња.

За среќа, Захарија доживеала пред смртта, народот да ~ оддаде почит. Неколку месеци пред да згасне нејзиниот живот, во салонот „Алианс франсез“ во Софија се одржала јубилејна прослава по повод 50-годишнината од хуманитарната активност на битолската мисионерка. Салонот бил претесен да ги собере почитувачите на нејзиното дело.

- Мајка Шумљанска починала на 73-годишна возраст во Софија. Со својата извонредна хуманистичка дејност и постигнати резултати, таа несомнено многу ги задолжила битолчани и македонскиот народ. Исполнила голем патриотски долг, па може да се претстави како македонски народен месија на кого треба да му се укажи доследна почит - вели за крај историчарот Миновски.

Жанета Здравковска (Дневник)

Признание од револуционерите

Големата хуманитарка од Битола, Захарија Шумљанска, се споменува и во записите што ги оставил револуционерниот деец Лазар Димитров (1869-1945 година). Тој ја сретнал Захарија уште додека таа учителствувала во Одринско. Димитров за неа запишал:

- Голема поткрепа ни дава учителот Шумљански, Полјак, австриски државјанин и госпоѓата Шумљанска од Битола. Во нивната куќа прием и мајчинска грижа наоѓаа сите револуционерни дејци одејќи на пат за Одрин или на друго место!

Убивањето е мојот занает

Интересна статија со наслов "Убивањето е мојот занает" од весникот Clarence and Richmond Examiner (19 јуни 1909) за Владимир Најданов, Македонец кој што се обидел да го убие бугарскиот принц Фердинанд:

Владимир Најданов беше суден во Софија, Бугарија, на 26 април, за обид за убиство на кралот Фердинанд со пукање во неговата кочија.

Влезот во судницата на затвореникот - бледо, голобрадо момче, со брановидна коса која паѓа на рамениците - предизвика сензација.

Тој е МАКЕДОНЕЦ, кој студирал во солунската гимназија, и се преселил за да ги одмазди своите сонародници, кои, како што изјави, биле напуштени од страна на владетелот на Бугарија.

"Сакав да го убијам принцот", изјави Владимир, со мирен, глас, "и се надевам дека ќе го убијам еден ден, затоа што како анархист, мојот занает е убивање на принцови. Покрај тоа, Фердинанд е вампир на Бугарија. Тој е одговорен за смртта на Борис Сарафов и други македонски патриоти. Јас сум обврзан да ги одмаздам."

Беше совршена тишина додека обвинетиот, кој што се бранеше сам, развиваше теории за едукација на монарси со помош на револверски истрели. Тој беше осуден на четири години затвор и по излегувањето од судницата тој се сврте и рече уште еднаш:

"Кога ќе излезам ќе го убијам. Кажете му од мене дека тој има само уште четири години живот."

Во австралискиот весник Examine во статија со наслов “Принцот Фердинанд” од 11 мај 1903 година може да се види дека желбата на Владимир Најданов да го ликвидира бугарскиот владетел не била типична само за него туку за поголема група Македонци:

“… Закани за животот на принцот се упатени од страна на МАКЕДОНЦИТЕ.”

За закани упатени кон бугарскиот владетел соопштува и весникот Otago Witness, во статија посветена на балканските случувања од 3 јуни 1903 година:

“…МАКЕДОНСКИТЕ бегалци му се заканија на принцот Фердинанд од Бугарија. Превземени се големи мерки за да го заштитат…”

Со намера да го ликвидира бугарскиот владетел бил и македонскиот војвода Јане Сандански за што соопштува американскиот весник The New York Times во статија со наслов “Да се убие принцот Фердинанд” од 14 август 1906 година:

“…Јане Сандански (МАКЕДОНСКИОТ лидер, којшто беше член на бригадата која во 1901 година ја киднапира госпоѓица Елен М. Стон, американска мисионерка, и ја држеше за откуп) се крие во шумата Бистрица заобиколувајќи ја вилата на принцот Фердинанд со цел да го убие.

Вилата е силно чувана и принцот ретко ја напушта”

Иако Македонците не успеале да го елиминираат, поетската правда сепак го стигнала. Фердинанд абдицира од тронот во 1918 година поради што подоцна се соопштува дека имал пристапи на насилно лудило (Western Mail, 11 октомври 1923). Во 1943 година под мистериозни околности починал неговиот најстар син кој го наследил неговиот трон – Борис III. Во 1946 година монархијата во Бугарија е укината при што убиен е и неговиот втор син Кирил. Фердинанд умира на 10 септември 1948 година како скршен човек .

Александар Стеванов, објавено и на Cooltura

Сергеј Лавров - цитати

Извадок од говорот на министерот за надворешни работи на Руската Федерација Сергеј Лавров за време на посетата во Охрид, Република Македонија:

"Многу ми е пријатно во ова место каде што има една посебна енергија и каде буквално секој камен мириса на историја. Тоа уште еднаш ја потврдува духовната и историска блискост меѓу нашите народи.

Мора да ја искористиме таа поврзаност и тежнеење за взаемна комуникација која постои историски помеѓу двете земји за изградба на едни современи односи и развивање на соработката во духовно културната свера, економијата и инвестициите.

Благодарни сме на Република Македонија за одлуката да се укинат визите за руските државјани од март до октомври. Се надевам дека таквата мерка ќе го зголеми бројот на туристи од Русија во Македонија. Го подржувам македонскиот колега дека треба да се укинат визите за сите европски земји."

The Ottoman Dynasty

The Ottoman Dynasty, 1912














Discovered by TrueMacedonian

Седум комити

СЕДУМ КОМИТИ

Ај, што ми е чудо, чудо ми станало
в битолски вилает, мајко,
в прилепска наија.

Прилепска наија, в крушевскана страна,
в крушевскана страна, мајко,
в село Ракитница.

Ајде, седум души, се' млади комити
по селата одат, мајко,
пушки да разделат.
Пушки да разделат, мајко,
раја да покренат.

Ајде, ферман дојде, ферман од султано
живи да се предадеме,
в Битола да одеме.

Ајде, одговараат седумте комити
Ние не сме жени, џанам,
да се предадеме,
туку сме си млади момци,
се' одбор јунаци.

Панде Куминовски

Bulgaria favors peace

BULGARIA FAVORS PEACE.

Dissolves Macedonian Committees and Arrests Many Agitators.

SOFIA, Bulgaria, Feb. 14.—It is officially anounced that the Government has decided to dissolve the Macedonian Committees in Bulgaria and place a strong: military cordon along the Macedonian frontier, thus demonstrating Bulgaria's readiness to fulfill her international obligations.
President Michaelovski of the Central Macedonian Committee, Gen. Zoutchef the Vice President; President Stantcheff of the Sarafoff Macedonian Committee and many others have been arrested.
M. Danew, the Premier, announced in the Sobranje (National Assembly) today the measures which led to the arrest of the chief officers of. the Macedonian Committees, and added that the offices of the Central Macedonian Committee had been seized and all the papers there confiscated. He said the dissolution of the Macedonian Committees in the provinces has been accomplished without opposition.
Macedonians have, been summoned to a mass meeting tomorrow to protest against the action of the Government and to demand the release of the prisoners.

February 15, 1903 The New York Times

Boris Sarafov in newspapers

The Release of Miss Stone

Ashburton Guardian, Volume XXI, Issue 5625, 20 March 1902, Page 4

The Release of Miss Stone.

(By Telegraph.)

(Per R M S Sonoma, at Auckland.)

San Francisco, February 27

A despatch from Constantinople, dated February 23rd, announces that Miss Stone, the American Missionary, captured by brigands in September last, has been released, and had reached Strumitza, in Macedonia. Miss Stone's friends had almost given up expectation of ever seeing her again, Madame Tsilka and her baby, the latter born in captivity, were released at the same time, all well. Mr Spencer, who conducted the negotiations at Constantinople for Miss Stone's release, stated that it was entirely a politic matter. All the people in Macedonia were entirely In sympathy with the kidnapping, because they believe it to be a step towards the freeing of Macedonia from Turkish rule. The money demanded, the 100,000 dollars' ransom, was intended for the Macedonian cause.

Methodist Magazine and Review

Methodist Magazine and Review devoted to Religion, Literature and Social Progres

Vol LV

January to June 1902













Discovered by TrueMacedonian

Знаме на здружението на Бранителите

Знаме на здружението на Бранителите 2001 Куманово.

Горе: оригиналното знаме

Долу: компјутерска реконструкција (обработка: А.С.)

Централно поставен црвен штит со кама и револвер (комитски симбол) во долниот дел и карта на Македонија со аплицирано македонско знаме.

Documents-Mk.Blogspot.com

Апел за помош до Ватикан

Во американскиот весник The Washington times, во статија со наслов "Македонскиот лидер го повикува Ватикан" од 15 јануари 1904 година, (стр. 2) е опишан апелот на Борис Сарафов упатен кон Ватикан за помагање на македонските револуционери во борбата за ослободување од турскиот јарем:

Лондон. 15 јануари - Кореспондентот на "Exchange Telephone Company" во Рим вели дека на г-дин Сарафов, македонскиот лидер, му било ветено тајно интервју од папскиот државен секретар Мери Дел Вал, во врска со барањето за помош којашто Ватикан бил спремен да им ја даде на македонските револуционери доколку се откажат од грчката православна црква* и ја прифатат католичката вера.

*Се мисли на Цариградската патријаршија којашто од крајот на 18 и почетокот на 19 век се претставува како грчка и презема активности за грцизирање на немуслиманското население во Отоманската Империја. Во тоа време Македонија како дел од Отоманската империја немала своја црква и била под Цариградската патријаршија. Де факто Ватикан не бара од Македонците да ја заменат Цариградската Патријаршија затоа што тие не ја избрале и како дел од Османлиската Империја била наметната и на Македонија, туку да го заменат православието со католицизмот.


















Kоја била целта на Ватикан за ова? Доколку тие навистина сакале да им помогнат на христијаните од Македонија немалe да бараaт ништо од нив како што и не учи Исус Христос, туку веднаш ќе помогнеле. Но тие воопшто не се грижеле за Македонците туку еднинствено важни им биле нивните тесногради интереси односно ширење на влијанието на Ватикан во Македонија преку католицизмот.

Колку гнасно изгледаат ваквите уцени на Ватикан, кога ќе се земат предвид неоправданите и безпричински ѕверства вршени врз македонското христијанско население. Едно од тие ѕверства е опишано во The North Western Advocate and the Emu Bay Times, од 10 февруари, 1903 година (стр 2):

Несреќна Македонија

Лондон, 7 Февруари - бегалците од 36 македонски села соопштуваат за ужасни приказни за измачување, ограбувања, насилство како резултат на турското владеење.









Се поставува прашањето зарем христијанска е постапката на Ватикан, односно помошта којашто ја понудиле на напатеното македонско христијанско население да ја условуваат.

Ако на почетокот од минатиот век Ватикан порачувал променете си ја верата од православни во католици и ние ќе ви помогнеме во вашата борба против Турците, во денешно време од некои западни сили стигнуваат пораките сменете си го името на државата и ќе влезете во ЕУ и НАТО. Ниту едната ниту другата порака не е христијанска. Ниту едната ниту другата порака не ги почитуваат основните човекови права. Историјата се повторува... До кога?

Автор Александар Стеванов

СМК - знаме

Знаме на Светскиот Македонски Конгрес (World Macedonian Congress) - македонска организација, основана на 15 септември, 1990 година во Гевгелија. Според некои извори знамето официјално е усвоено во 1998 година, но постојат докази се користи од СМК и на почетокот на девеесетите години на минатиот век.

Лево: Претседателот на СМК Тодор Петров со знамето на СМК
Долу: знамето на СМК













Се смета и за неформално македонско етничко знаме.

Македонски Народни Преданија

Македонски Народни Преданија

Македонски Народни Преданија

I Love, Live an Die for Macedonia

Банери со маички со натписот - "I Love, Live an Die for Macedonia"

Ellensburg Daily Record

Ellensburg Daily Record

The Evening Record

Dec 14, 1927

Kidnaping of Miss Stone by MACEDONIAN Bandits Stirred Country

Click on the image to enlarge!

Кликнете на сликата за целосен размер!

Секоја генерација има своја борба

Уште неколку дена ќе прославиме 20 години самостојна суверена држава Македонија. Но не секогаш иднината на ова парче земја го кроеле самите нејзини жители. За време на петвековното турско ропство Македонците биле цел на секојдневни тортури. За ова сведочат голем број светски весници меѓу кои и австралискиот The Advertiser (стр. 5) кој во статија од 14 јануари 1897 година со наслов "Македонија, турски ѕверства" (Macedonia. Turkish atrocities) пишува:













"Disorder is still reported to be prevalent in Macedonia. Turkish soldiers are sacking villages and perpetrating brutal outrages on persons of both sexes and all ages."

Превод:

"Сеуште пристигнуваат извештаи за распространетост на немирите во Македонија. Турски војници опустошуваат села и брутално извршуваат срамни дела на лица од двата пола и сите возрасти."

Во австралискиот весник The Brisbane Courier во статија со наслов "Ситуацијата во Македонија, турски ѕверства" (Situation in Macedonia. Turkish atrocities) од 9 февруари 1903 година пишува:

















"Refugees from thirty-six Macedonian villages relate horrible stories of the tortures, robberies, and violation to which the people of the villages have been subjected by the Turkish soldiers."

Превод:

"Бегалци од 36 македонски села раскажуваат ужасни приказни за измачувања, грабежи, и нарушувања на кои луѓето од селата биле подложени од страна на турските војници."

Истиот весник во статија со наслов "Револт во Македонија, турските злосторства" (The Revolt in Macedonia, Turkish Atrocities) од 6 октомври 1903 година, ситуацијата во Македонија ја опишува и визуелно.
































"The above taken from an English exchange, is typical of the scenes of bloodshed and rapine of which our cables messages from the near East have contained so many terrible examples."

Превод:

"Горе прикажаната слика земена преку размена од Англија, е типична сцена на крвопролевања и силувања, какви што во пораки до нас од Блискиот Исток се содржат многу страшни примери."

Сепак и покрај овие долгогодишни тортури врз Македонците во минатото тие не ја заборавиле и не се откажале од својата национална, јазична и културна засебност и уникатност. И покрај секојдневните мачења тие пожртвувано и храбро се бореле и го положувале својот живот за создавање на слободна македонска држава.

За разлика од тоа време Македонците денес ниту се цел на тортури, ниту пак мора да се борат за политичко ослободување, затоа најголем срам за оваа генерација која безмалку 20 години живее во своја суверена самостојна држава ќе е да се согласи на промена на вековното име - Македонија. Зарем ќе дозволиме саможртвата на нашите предци да биде залудна.

Александар Стеванов, објавено и на Cooltura

Coat of Arms - Macedonio

Грбови на фамилијата Мацедонио (Macedonio)*













(лево) Napoli - Stemma dei Macedonio di Maione dei duchi di Campora

(десно) Napoli - Stemma della Famiglia Macedonio, marchesi di Oliveto

Според една хипотеза династијата се потомци на Касандер и неговата сопруга Тесалоника (Ќерка на Филип II и полусестра на Александар III Македонски)

*Значи роден во Македонија (од Македонија; Македонец?).

The Мission Оf Тhe Apostle Paul

The Мission Оf Тhe Apostle Paul: The Beginning Of Christianity In Macedonia (Dragan Zajkovski)

The Мission Оf Тhe Apostle Paul

The Macedonian Agitation

THE MACEDONIAN AGITATION.
Russian Ambassador Urges on the Sultan the Necessity of Pacificatory Measures.

LONDON TIMES—NEW YORK TIMES
Special Cablegram.

LONDON, Nov. 27—At a special audience with the Sultan, says the Constantinople correspondent of The Times, the Russian Ambassador strongly urgred the imperative necessity of such administrative measures as would pacify the Macedonians.

Thus far, says the correspondent, the Reform Commission has done nothing- The Austro-Hungarian Ambassador will pursue the same theme as the Rus¬sian representative at an audience with the Sultan tomorrow,

Published: November 27, 1902 The New York Times